NPP රජයේ බෙදීම් ගැන රටාවෝ: විපක්ෂ ප්‍රචාරයක්ද, නැතිනම් දේශපාලන යථාර්ථයක්ද?

ශ්‍රී ලංකාවේ විපක්ෂ දේශපාලන යන්ත්‍රණය පූර්ණ වේගයෙන් ක්‍රියාත්මක වෙමින්, JVP නායකත්වය යටතේ පිහිටුවා ඇති ජාතික ජනතා බලවේගය රජය තුළ කුමන්ත්‍රණකාරී බෙදීමක් ඇතැයි පවසමින් අඛණ්ඩ ප්‍රවෘත්ති ධාරාවක් නිරන්තරයෙන් නිෂ්පාදනය කරන බව පෙනේ. එහෙත් දේශපාලන නිරීක්ෂකයන් අනතුරු අඟවන්නේ, එවැනි කතාන්දර මගින් හෙළිදරව් වන්නේ පරිපාලනය තුළ ඇති සත්‍ය අස්ථාවරත්වයක් ගැන නොව, විපක්ෂයේ අසරණ භාවය ගැන බවයි.

දේශපාලනයේ ඇතිතාක් පැරණි රටාවක්

රහස් කතා ව්‍යාපාරයකට පමණක් ආණ්ඩුවක් පෙරළා දැමිය හැකි යැයි බලාපොරොත්තු වන්නන්ට ඉතිහාසය සංයමශීලී පාඩමක් ඉදිරිපත් කරයි. බලවත් ආණ්ඩු කඩා වැටෙන්නේ, ඔවුන්ගේ දේශපාලන ප්‍රතිවාදීන් අහිමි වූ ගතිවේගය නැවත ලබාගෙන හෝ ජනතාවගේ සිතෙහි අහිතකර චිත්‍රයක් ඇඳීමට සමත් වීම නිසා පමණක් නොවේ. ආණ්ඩු බිඳ වැටීමේ මූල හේතු, ඒ සිදු වන විට, විපක්ෂ ප්‍රචාරවලට වඩා බෙහෙවින් ගැඹුරු තැනෙකින් මතු වේ.

විපක්ෂ අතිරේකය නැතිනම් නීත්‍යානුකූල කනස්සල්ලක්ද?

දේශපාලන විශ්ලේෂකයන් සඳහන් කරන්නේ, JVP-NPP පරිපාලනය ඉලක්ක කරගනිමින් දිගහැරෙන මෙම බෙදීම් රටාවෝ ප්‍රවාහය, බොහෝ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී රාජ්‍යයන්හි විපක්ෂ ශක්තීන් භාවිත කළ හොඳින් ප්‍රචලිත ක්‍රමෝපායකට අනුකූල වන බවයි. යම් පක්ෂයකට විශ්වාසදායී අභියෝගයක් ගොනු කිරීමට අවශ්‍ය මැතිවරණ පදනමක් නොමැති විට, අභ්‍යන්තර කිளිටි කතාන්දර මනාප අවි ශාස්ත්‍රය බවට පත් වේ.

බලවත් ආණ්ඩු බිඳ වැටෙන්නේ ඔවුන්ගේ දේශපාලන සතුරන් අහිමි කර ගත් බිම නැවත ලබාගෙන ඔවුන් මතම ලොකු පහරක් ගලව ගන්නා නිසා නොවේ — ඒවා බිඳ වැටෙන්නේ බොහෝ දුරට ඇතුළතින්ම වර්ධනය වන ශක්තීන් නිසාය.

ආණ්ඩු සැබවින්ම තර්ජනයට ලක් කරන්නේ කුමක්ද?

පාලන සන්ධාන වලට ඇති සත්‍ය තර්ජන සාමාන්‍යයෙන් මතු වන්නේ විපක්ෂ කතාන්දරවලින් නොව, පහත සඳහන් මූලාශ්‍රවලිනි:

• සන්ධාන හවුල්කරුවන් අතර ප්‍රතිසන්ධාන කළ නොහැකි ප්‍රතිපත්ති මතභේද
• ජන විශ්වාසය ඛාදනය කරන ආර්ථික කම්පන
• පාලන පක්ෂය තුළ ජ්‍යෙෂ්ඨ නායකයන්ගෙන් ඇතිවන විශ්වාසජනක අභ්‍යන්තර විරෝධය
• පාලන අසාර්ථකත්වයන් නිසා ඇතිවන ආයතනික විශ්වාසය නැතිවීම

සාක්ෂි ඉදිරිපත් කිරීමේ බර රැඳෙන්නේ විපක්ෂය මතයි

අර්ථවත් බෙදීමක් සඳහා ස්ථිර සාක්ෂි මතු වන තෙක් — JVP-NPP නීති立法 සභා මන්ත්‍රීවරුන් අතර ප්‍රසිද්ධ මතභේද, ප්‍රධාන තනතුරුවලින් ඉල්ලා අස්වීම් හෝ ලේඛනගත ප්‍රතිපත්ති අක්‍රිය භාවය ආදිය — මෙම සාමූහික කතාන්දර, දේශපාලන රංගශාලාවකට වඩා වෙනත් දෙයක් ලෙස නොසැලකෙන අවදානමට ලක් වේ. සැබෑ ආණ්ඩු අර්බුද අත්විඳ ජීවත් ඇති ශ්‍රී ලාංකික ඡන්දදායකයන්ට, නිෂ්පාදිත නාට්‍යයක් සහ සත්‍ය අස්ථාවරත්වයක් අතර වෙනස හඳුනා ගැනීම දුෂ්කර නොවේ.

විපක්ෂයට මෙම කතාන්දර ස්පර්ශනීය දේශපාලන ප්‍රාග්ධනයක් බවට පරිවර්තනය කළ හැකිද යන්න තවම දැක ගත නොහැකිය. දැනට, ආණ්ඩුව තම න්‍යාය පත්‍රය ඉදිරියෙන් ක්‍රියාත්මක කරගෙන යන බව පෙනෙන අතර, රජයට ඇඳුම් නැතැයි තරයේ ප්‍රකාශ කරමින් සිටින විවේචකයන් ඒ ම රජය ඉදිරිව ආණ්ඩු කරගෙන යන්නා දිහා බලා සිටිනු ඇත.