ශ්‍රී ලංකාවේ විපක්ෂය රාජ්‍ය තන්ත්‍රයේ නිර්මාතෘවරයෙකු නොමැතිකමින් හිස් බවක් දැනෙන ආකාරය

දේශපාලන බලවේගයක් — දැන් මේසය ළඟ නැත

ශ්‍රී ලංකාවේ ඛණ්ඩිත විපක්ෂය ක්‍රමයෙන් තීව්‍ර වන හිස් බවකට මුහුණ දෙමින් සිටී — එනම්, මැතිවරණ සන්ධාන හැඩගස්වා ගැනීමේ දී සහ බලයට පත්විය යුත්තා තීරණය කිරීමේ දී ඉතිහාසගත කාර්යභාරයක් ඉටු කළ, සමගිය ගෙනදෙන දේශපාලන චරිතයක් නොමැතිකමයි. ජාතික ජනබලවේගය රජයේ තීරණාත්මක ජයග්‍රහණයෙන් අනතුරුව රටේ දේශපාලන භූ දර්ශනය ප්‍රතිව්‍යුහගත වෙමින් පවතින මෙම අවස්ථාවේ, විරුද්ධ පාර්ශ්වයේ අය සම්බන්ධීකරණය, ඒකාබද්ධ කිරීම හා විශ්වාසදායක අභියෝගයක් නැගීම ප්‍රශ්නාකාරී කාර්යයක් බවට පත්ව ඇත.

රාජ්‍ය නිර්මාතෘවරයාගේ කාර්යභාරය

ශ්‍රී ලාංකික දේශපාලනයේ "රාජ්‍ය නිර්මාතෘ" යන්න ඉමහත් බරක් දරයි. එය, මැතිවරණවල දී කෙළින්ම ජය ගනිමින් නොව, තීරණාත්මක ඡන්ද ලබාදෙමින්, සන්ධාන සාකච්ඡා කරමින් සහ ප්‍රතිවාදී කඳවුරු පොදු මේසයකට ගෙන එමින් බල සමතුලිතතාව නැමීමේ දුර්ලභ හැකියාව ඇති චරිතයකු හෝ කණ්ඩායමකු හඳුන්වයි. ජනාධිපතිවරණ සහ පාර්ලිමේන්තු තරගවල ප්‍රතිඵල තීරණය කිරීමේ දී මෙවැනි චරිත ඓතිහාසිකව ඉමහත් කාර්යභාරයක් ඉටු කර ඇත.

විපක්ෂය මේ වනවිට මුහුණ දෙන අසාර්ථකත්වය, ප්‍රධාන වශයෙන්ම, හරියටම එවැනි පුද්ගලයෙකු හෝ කණ්ඩායමක් නොමැතිකමෙන් මතු වේ. එම කේන්ද්‍රගාමී බලය නොමැතිව, නොඑසේ නම් පොදු අරමුණු වටා එකතු විය හැකිව තිබූ දේශපාලන පක්ෂ ඛණ්ඩිතව පවතිමින්, එක් එක් පක්ෂය වෙනස් දිශාවලට ඇදෙමින් සිටී.

විපක්ෂයට දරාගත නොහැකි හිස් බවක්

ශ්‍රී ලංකාවේ මැතිවරණෙන් පසු දේශපාලන පරිසරය නිරීක්ෂණය කරන දේශපාලන විශ්ලේෂකයන් සඳහන් කරන්නේ, සමගි ජන බලවේගයේ ශේෂාවශේෂ, ශ්‍රී ලංකා පොදුජන පෙරමුණ සහ කුඩා සහකාර පක්ෂ ඇතුළු සම්ප්‍රදායික විපක්ෂය මූලික මට්ටමින්ම සහජීවනය නොපෙන්වන බවයි. විවිධ නායකයන් අතර අභිලාෂයේ අඩුවක් නොමැති නමුත්, සම්බන්ධීකරණයකින් තොර අභිලාෂය වත්කමකට වඩා බැරකමක් බව ඔප්පු වී ඇත.

අභියෝගය සිදු වන්නේ කිසිසේත්ම පෞරුෂ මට්ටමින් පමණක් නොවේ. එය විපක්ෂ දේශපාලනය තුළ ඇති ගැඹුරු ව්‍යුහාත්මක දුර්වලතාවක් පිළිබිඹු කරයි — එනම්, දෘෂ්ටිවාදී සීමා හරහා විශ්වාසය ලබා ගනිමින්, ප්‍රතිවාදී කණ්ඩායම් දිගුකාලීන දේශපාලන ලාභ සඳහා කෙටිකාලීන අවශ්‍යතා අනුග්‍රහය කිරීමට පොළඹවීමේ හැකියාව ඇති විශ්වාසදායක මැදිහත්කරුවෙකු නොමැතිකමයි.

අතීතයෙන් ලබිය හැකි පාඩම්

ශ්‍රී ලංකාවේ දේශපාලන ඉතිහාසය, රාජ්‍ය නිර්මාතෘ චරිත කෙතරම් තීරණාත්මක විය හැකිද යන්නට නිදසුන් කිහිපයක්ම සපයයි. කඩදාසියේ සිදු නොවිය හැකි යැයි පෙනෙන සන්ධාන, සම්මුතියේ කලාව අවබෝධ කළ කූලී-දේශපාලකයන් මගින් හිතාමතා සිදු කෙරිණ. ඒ චරිත සිටි කල, විපක්ෂයට ආණ්ඩු හමුවේ ශක්තිමත් අභියෝග නැගිය හැකිව තිබිණ. ඔවුන් නොසිටි කල, බෙදීම් ගැඹුරු විය; ආණ්ඩු කරන පක්ෂ ිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිිි